کوهین. ( ص نسبی ) منسوب به کوه. کوهی. جبلی. ( فرهنگ فارسی معین ). || ( اِ ) گیاهی است که بیخ آن به بیخ نی می ماند و در زمین شیارکرده بسیار است. ( برهان ) ( آنندراج ) ( فرهنگ فارسی معین ). کوهم. ( ناظم الاطباء ).

---

کوهین. [ ] ( اِخ ) قصبه مرکز دهستان قاقازان است که در بخش ضیأآباد شهرستان قزوین و در بیست هزارگزی شمال غربی ضیأآباد و سر راه شوسه قزوین به رشت واقع است. کوهستانی و سردسیر است و 922 تن سکنه دارد. دارای بهداری و دهداری و ژاندارمری است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).

---

کوهین. ( اِخ ) دهی از دهستان خدابنده لو است که در بخش قروه شهرستان سنندج واقع است و 500 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

---

کوهین. ( اِخ ) دهی از دهستان تفرش است که در بخش طرخوران شهرستان اراک واقع است و 620 تن سکنه دارد. غاری به نام علی خورنده در کوه مجاور این ده وجود دارد که جالب توجه است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ). از دیه های طبرش است. ( تاریخ قم ص 139 ).